Een kilo zegels op papier, zeven avonden sorteren
Half september kocht ik op een najaarsbeurs een kilo kilowaar: zegels op papier, wereld gemengd, in een plastic zak voor vijftien euro. Het is de goedkoopste manier om veel zegels door je handen te laten gaan, en voor iemand die één motief verzamelt een soort loterij. Ik heb er zeven avonden over gedaan, telkens van acht tot een uur of half elf, en heb deze keer bijgehouden waar de tijd heen ging.
Eerst wegen en tellen. Honderd zegels met hun papier wogen op de keukenweegschaal 34 gram. Dat zou neerkomen op bijna drieduizend stuks in de zak, en dat klopte later aardig: het werden er 2870.
Avond één en twee: droog voorsorteren, zonder water. Alles met een vogel erop ging apart, net als alles op gekleurd papier en alle zelfklevende zegels. Daarna knipte ik het papier rond de rest bij tot een paar millimeter, wat het weken sneller maakt en het water schoner houdt. Bij het voorsorteren zag ik al dat ongeveer de helft uit Europa kwam, een flink deel uit Noord-Amerika en Australië, en een staartje uit landen waarvan ik de naam op de zegel eerst moest opzoeken.
Avond drie tot zes: weken, spoelen en drogen, twintig per bord, zoals ik dat sinds vorig jaar doe. Hier zat mijn fout. Ik heb alles geweekt, ook de honderden exemplaren van dezelfde gewone frankeerzegels uit twee of drie landen, die ik nooit zal gebruiken. Achteraf schat ik dat ruim zevenhonderd zegels bij dezelfde vier ontwerpen hoorden. Die had ik droog kunnen herkennen en op hun papier kunnen laten. Dat waren twee avonden voor niets.
Avond zeven was voor de vogels: 78 stuks uit 23 landen. Van 61 had ik al een exemplaar, of ze zaten dubbel in de zak. Zeventien waren nieuw, waaronder een reeks van vier steltlopers die ik nog op geen enkele beurs was tegengekomen, en een uil die ik nog niet kan thuisbrengen. Die ligt in een zakje met een vraagteken tot ik de soort weet.
Voor de volgende kilo: eerst een handvol bekijken voordat ik koop, want kort of ruim geknipt papier scheelt honderden zegels per kilo. Alle gewone frankeerzegels droog eruit halen voordat er water aan te pas komt. En de vogels op de eerste avond apart zetten, zodat ik weet waarvoor ik het doe. De rest, ruim 2700 zegels, ligt nu in een schoenendoos voor de ruiltafel.